Menu
Successful
15600%
Verloopt op
59
dagen over
  • Huidig

    €390,00

  • Doel

    €2,50

  • Donateurs

    10

Het glas is altijd vol

In oktober 2015 is bij mij, Jan van Hasselt, de diagnose Parkinson gesteld. Het begon waarschijnlijk een paar jaar eerder met een “frozen shoulder” en trillen in stress situaties. Verwarring alom, ik  was pas 49, dat kan toch niet? Een periode van ongeloof, onzekerheid en niet accepteren brak aan. Hoe nu verder? Net een nieuwe baan en een nieuw huis gekocht, kortom onzekerheid ten top. Een progressieve ziekte, wat houdt dat in? Met Parkinson weet je drie dingen zeker, je wordt nooit meer beter, je gaat iedere dag een beetje achteruit en Parkinson heb je 24 uur per dag 365 dagen per jaar. Ik heb vanaf de dag van diagnose een positieve instelling gehad. Mijn voornemen en afspraak met mijzelf was en is dat Parkinson mij niet snel klein zou krijgen. Mijn vrouw en beide dochters en natuurlijke alle andere familie, vrienden en bekenden zouden nog lang van dezelfde Jan kunnen blijven genieten. Ik heb pas van een mede Parki geleerd “Een chronische ziekte vraagt om een chronische positiviteit“, en dat gaat mij, met name door alle steun en support die ik krijg, gelukkig heel goed af. Want één ding vind ik hier ook nog belangrijk om te melden. Parkinson heb je niet alleen, met name voor mijn vrouw en kinderen is het ook lastig om met de situatie te dealen. Maar door ons leven er niet door te laten beheersen en er open met elkaar over te praten zijn we een sterk team. Daarnaast krijgen we veel steun van familie, vrienden en kennissen, kortom we zijn goed bezig.

Het is nu juni 2019, bijna 4 jaar verder en ik kan zeggen dat het goed gaat met mij. Ondanks dat ik voel dat ik wel achteruit ga, gaat dit gelukkig langzaam en functioneer ik nog steeds op een meer dan acceptabel niveau. Naast de reguliere gezondheidszorg, waaronder een recent bezoek en en second opinion door Bas Bloem, heb ik ook een beroep gedaan op de orthomoleculaire geneeswijze waar ik eerder goede resultaten mee heb gehad. Daarnaast probeer ik zo gezond mogelijk te eten, iets wat niet altijd even makkelijk is. Ik wil er alles aan gedaan hebben om deze ziekte te stoppen. Parkinson is de snelst groeiende neurologische ziekte op dit moment en dat moet een halt worden toegeroepen. Ik doe daarom ook mee aan het onderzoeksprogramma Parkinson Op Maat o.l.v. Bas Bloem om zo mijn steentje bij te dragen aan het onderzoek naar genezing of nog beter het voorkomen van de ziekte van Parkinson in de toekomst! 

Na een vervelend ontslag in 2017 werk ik sinds februari vorig jaar als fulltime consultant op het gebied van afvalverwerking en circulair ondernemen. Het is hard (net)werken maar het netwerk groeit nog iedere dag en de eerste resultaten zijn er inmiddels ook. Oftewel, “de markt”, mijn klanten en vooral zakenpartners accepteren mij gelukkig nog steeds zoals ik ben en daar ben ik hen stuk voor stuk dankbaar voor. Het vermarkten van mijn kennis en kunde gaat mij dus vooralsnog goed af. Ik rij gelukkig nog steeds auto en maak soms gebruik van mijn privé chauffeur Jean Le Blanc. 

Sporten en bewegen beïnvloeden de achteruitgang positief, dat is inmiddels bekend. Daarom sport ik minimaal 4 keer per week. Dinsdag doe ik Pilates wat helpt voor balans en coördinatie. Donderdag boksen met andere Parki’s onder leiding van Petra van Bergeijk. Ook dit helpt bij coördinatie, balans en kracht in mijn hele lijf. Daarnaast is het vooral heel gezellig en maken we veel lol met elkaar zonder erbij stil te staan wat de rode draad is wat ons bij elkaar brengt. Spinning op zaterdag, fietsen op het ritme van de muziek helpt mij om met name mijn benen in conditie te houden en te bewegen op een vast ritme. Op zondag naar buiten op de Elliptigo, een soort van loopfiets. Omdat bij mij hardlopen niet meer lukt ben ik overgestapt op de Elliptigo en kan ik op zondag buiten tussen de 25 en 40 km. afleggen.  Het is mijn doel om tijdens mijn eerste Bike for Parkinson samen met een aantal goede vrienden 60 km. af te leggen op mijn Elliptigo. Voor mij is dit apparaat echt een uitkomst en ik kan het iedereen dan ook aanraden om het ook een keer te proberen.

Waarom is bij ons het glas altijd vol? Met de vriendengroep waarmee wij dit jaar voor het eerst mee gaan doen gaan wij regelmatig wat drinken in een lokaal café. We beginnen dan altijd met een vol glas gerstennat of een goed glas wijn. We bespreken wat ons bezighoudt en verbeteren met elkaar de wereld op talloze onderwerpen. Het belangrijkste is dat we vooral veel lachen en elkaar accepteren zoals we zijn. Gedurende zo’n avond gaat ieder glas meerdere keren vol en leeg. Alhoewel, al lijkt een glas leeg, toch blijft het altijd gevuld met een combi van drank en lucht. En daarom is voor ons het glas altijd volledig gevuld met de belangrijkste ingrediënten voor een gezond leven. Dan eten we meestal een paar puntzakken friet en een bittergarnituur voor de lekkere trek waarmee we de perfecte mix hebben voor een gezellige avond met heel veel lol en dus een positieve instelling. Toen ik aan Jan, Ton, Henri, Onno, Ton, Rob, Menno en John vroeg of zij met mij mee wilden rijden om geld op te halen voor verbetering van de kwaliteit van leven van mensen met Parkinson kwam er daarom een volmondig “JA” en daarom gaan we ons 7 september hiervoor inzetten. Door de steun van mijn gezin, mijn familie, vrienden en kennissen, zakenpartners en klanten en speciaal “DE MANNEN VAN HET GLAS IS ALTIJD VOL” ga ik er van uit dat de achteruitgang bij mij zo langzaam blijft gaan als nu het geval is waardoor ik nog heel lang “normaal” kan blijven functioneren en daarmee de kwaliteit van leven niet echt beperkt wordt.

Kortom mijn levens motto is “Carpe Diem”, geniet van iedere dag en haal het maximale uit het leven. Blijf positief en accepteer de dingen zoals ze gaan. Kijk vooral wat je wel kan en accepteer wat je niet meer kan. Met de juiste instelling en voldoende mensen om je heen kan je best goed leven met Parkinson. Het is misschien niet altijd makkelijk maar dat mag.

Daarom vraag ik jou onze actie te steunen, doneer op deze pagina, stuur een leuk bericht of doe gewoon mee! Neem contact met mij op en ik voeg je toe aan ons team!

3 Reacties
  1. Ed van Mil 21 juni 2019 at 12:20 - Reply

    Heel gaaf dat jullie meedoen Jan
    En je hebt je verhaal heel mooi omschreven.
    We gaan er een mooie dag van maken.
    Zoals we pas geleerd hebben: een chronische ziekte vraagt om chronische positiviteit !!

  2. Gijs de Vries 24 juni 2019 at 18:30 - Reply

    Jan, een prachtig verhaal, over een ziekte die niet erg fijn is om te hebben. De manier waarop jullie omgaan met zowel de positieve als de negatieve processen, kan een steun zijn voor andere Parkinson patiënten.
    Geweldig dat jullie meegaan fietsen! Want ook dit evenement is een mooi middel om Parkinson patiënten in beweging te krijgen.
    Succes
    Gijs, van Team Gijs

  3. Jeroen & Susanne 12 juli 2019 at 14:24 - Reply

    Prachtig Jan! Wij hebben een donatie gedaan. Trots op jullie.

    Zet hem op!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden

  TOP